Soms wou ik dat ons leven met God gestructureerd was. Haha, I know. Diep vanbinnen ben ik nog steeds een beetje een control freak, hoewel ik al erg veranderd ben. Soms wou ik dat we van A naar B naar C naar D konden gaan met God en precies konden verwachten wat de volgende stap is. Nee. Hij neemt je van A, via A’ naar C” om dan naar D te gaan. Het coole is dat Hij perfect weet welke stappen we kunnen nemen. Hij weet dat we het kunnen. Soms lijkt de sprong te groot voor ons. Maar Hij zal ons nooit iets geven dat te groot is om te dragen. Wat een avontuur he?  Een vers dat me de laatste tijd geholpen heeft in slapeloze nachten is Spreuken 3:24.’t Is een soort proclaim/belofte geworden. En het werkt! ‘Je hoeft niet bang te zijn waneer je slapen gaat. Je slaap zal vredig zijn.‘

Hij geeft ons kracht.
Hij neemt angsten weg.
Hij geeft vrede in de plaats.

Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand;
moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen; Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen met een rustig, kalme moed!

Heer, ik wil uw liefde loven, al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven, ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij uw wegen duister, zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al uw luister als ik in de hemel kom!

Laat mij niet mijn lot beslissen: zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen, als Gij mij de keuze liet!
Wil mij als een kind behand’len, dat alleen de weg niet vindt:
neem mijn hand in uwe handen en geleid mij als een kind.

Waar de weg mij brenge moge, aan des Vaders trouwe hand,
loop ik met gesloten ogen naar het onbekende land.