Gepost door: hannacrezee | oktober 7, 2007

The stars

Gasten,

even een korte impressie van wat me de afgelopen tijd heel erg heeft aangesproken… De afgelopen drie dagen hadden we hier Encounterfest. Dat is een soort conferentie voor jongeren vanaf 12 jaar. Eigenlijk willen ze het geen conferentie noemen, maar meer een ontmoeting met God. Het was a-ma-zing. Vooral de boodschappen van Judah Smith hebben me erg aangesproken.

Hij sprak over Abram en Gods belofte aan Abram. God beloofde Hem een talrijk nageslacht… Maar 10 jaar later was er nog altijd niets gebeurd. Abram zat op een avond in zijn tent en sprak tot God. ‘Heer, wat heeft het voor zin? Kijk naar mij, er gebeurd niks in mijn tent!’ Tot God tegen hem zei, ‘kom mee naar buiten. Kijk naar de sterren. Dat is wat ik je beloof.’ Het sprak me zo aan dat God hem herinnerde aan die belofte en dat Hij trouw blijft.
Wij moeten uit onze tent stappen mannen, en geloven in ‘de sterren’. God wil iedereen als zijn kind. God wil alle sterren als zijn kind. Alle sterren in België. Judah Smith sprak over zijn twee zoontjes. Zou het niet raar zijn als hij gelooft dat 50% van zijn kinderen God kent? Nee, hij wil graag dat al zijn kinderen God kennen. En dat moeten wij ons in België meer realiseren. God de vader wil graag dat AL zijn kinderen Hem kennen. Niet 10%, 20%, 50% van de bevolking! Nee!

Gasten,
stap uit de tent,
kijk naar de sterren,
geloof groter,
dream bigger.
En God zal nog zoveel meer gaan doen dan we maar kunnen dromen of verwachten.

Een hoopvolle knuffel,
Hanna


Reacties

  1. Challenging Hanna. Weet je; een collega gisteren vroeg mij om voor t kindje van de beste vriendin van zijn vrouw te bidden; want het ligt op sterven (infectie luchtwegen). Is het niet geweldig dat mensen in feite willen geloven? Hij zegt er gelijk bij… ik geloof er niet in maar wil jij toch bidden. Ja natuurlijk!
    En als God het gebed verhoort, dan zal ook alle eer naar Hem uitgaan!

  2. Jah, in het verhaal van Abram is dat voor ons zo ‘vanzelfsprekend’. Natuurlijk gaat God die weg met Abram! Dat was een aartsvader, een lid van Gods volk!!! Wij kennen achteraf dan het hele verhaal en lijken het dan gek te vinden dat Abram met momenten niet geloofde. Maar zodra het op ons aankomt, lijkt dat niet zo realistisch. We kennen de afloop ook nog niet; zoals bij Abram. We staan er nog voor en durven daar vaak ook niet op te hopen/in te geloven.
    Maar tis wel waar: we mogen meedromen en hopen met Gods droom/verlangen. Namelijk dat IEDEREEN zijn kind wordt! God, geef ons meer dat zicht op de sterren ;)

  3. Waaw Uriel, wat een kans om deze mensen te laten zien wie God is. Ik zal er ook mee voor bidden hier! Als God het kindje geneest, is dat echt een wonder en een geweldig getuigenis!

  4. Hei Tinus,

    ja, soms als we Abrams verhaal lezen lijken Gods beloften inderdaad allemaal zo normaal. Maar als we ons echt in Abrams schoenen zouden stellen, dan kunnen we hem denk ik goed begrijpen! En ik had echt het gevoel dat God mij zaterdag de Sterren (van België) liet zien. Ontroerend!

    dikke X

  5. ja Hanna , ik wil de sterren zien en uit de tent stappen ! God weet reeds hoe !
    san

  6. Hm, fijn dat we altijd op God kunnen rekenen.. best een bemoedigende gedachte :)

    Deed me ff denken aan een nummer van Jars of Clay, Take me Higher:

    “Around the ceiling of the heart,
    Is where we find the things that send us away,
    to where the blind can see the stars.
    So do you see the stars, do you see the stars?”

  7. Zalig Stefan,

    dat is inderdaad exact de gedachte die momenteel in mijn hoofd hangt! En ik hoop dat we steeds meer op zoek zullen gaan naar de sterren in ons leven. Naar de dingen die God ons belooft! Want als we ons daar aan kunnen vasthouden, wordt het leven zoveel boeiender!!

    ciao!


Laat een reactie achter

Jouw reactie:

Categorieën