Lieve mensen,
‘t Is een heel rare periode nu. Het ene hoogtepunt (trouwfeest) is nog maar net achter de rug, of het volgend hoogtem-punt komt er al aan! Nog één week en het is zover. ‘t Vertrek komt dichterbij. Het is moeilijk, maar het is zo. Ik kijk terug op een enorm mooie periode in mijn leven. Met vrienden van goud en familie die er altijd voor me is. Thanx allemaal! Nu is het tijd om aan iets nieuws te beginnen. En dat is aan de ene kant heel erg moeilijk. Je stapt door een deur en je wilt die eigenlijk niet dicht doen. Je weet ook niet waar het pad achter de deur heen gaat. Aan de andere kant is het ook mooi. Ik ga God gewoon nog beter leren kennen daar. En die zekerheid Heb ik en dat is het enige waar ik me nu aan kan vasthouden.
Bidden jullie mee? Dat ik me mag vasthouden aan die zekerheid?
liefs,
Hanna
Ik kan me idd heel goed voorstellen dat het raar is om van precies de ene wereld een andere wereld in te stappen. Maar het gaat wel de max worden daarzo! Echt supercool dat je de beslissing genomen hebt om dit te doen, respect sista.
We bidden hier zeker mee, of ik iig toch al
Daniel
By: Daniel on juli 2, 2007
at 3:03 pm
Hey Hanna,
nogmaals: ik ben heel blij dat ik je nog gezien heb!
En een reactie op je blog: je hoeft de deur toch ook niet achter je dicht te trekken? Je gaat dan wel naar de andere kant van de wereld, maar wij zijn hier nog altijd om je te steunen, vanop een afstand dan wel, maar toch.
Zolang je maar regelmatig op je blog schrijft, en brieven natuurlijk
Geniet nog van je tijd hier (in België dus), ook al zal je misschien niet weten waar je hoofd staat met al die dingen die je nog moet doen (maar dan heb je ook geen tijd voor zorgen, dus dat is misschien niet eens zo slecht).
en oh ja: ik ben goed aangekomen! (al had ik de bus van half 8 nét gemist en leed ik vervolgens een paar stressige minuten)
heel veel groeten,
Saar(tje)
By: Sarah on juli 4, 2007
at 9:28 pm